Przejdź do głównej zawartości

szybki sposób na świąteczny wianek | quick Christmas wreath


Kiedy z nici z planowanego wypadu na giełdę kwiatową trzeba sobie jakoś radzić. W tym roku chciałam zrobić trwały (czytaj: na sztucznym podkładzie) wianek bożonoarodzeniowy na bogato (czytaj: z dużą liczbą bombek). Kiedy czas zaczął mi się kurczyć wpadłam na następujący pomysł: kupuję gotowy wianek w najbliższym markecie, do tego 2-3 paczki bombek, wyciągam z pudła różne świąteczne i nie świąteczne pierdółki zbierane przez ostatnie lata, pistolet z klejem w rękę i działam. Wiedziałam że będzie całkiem dobrze, ale wg mnie jest bardzo dobrze :)

Wianek miał być złoto-srebrny, więc kupiłam wianek ze srebrnym "ostrokrzewem", do tego duże złote bombki, średnie srebrne i małe złote (łączny koszt to ok. 45zł), w swojej kolekcji miałam rożne pierdółki na drucikach - jakieś gwiazdki, jagódki, różyczki...

Najlepiej gdy drobne dekoracje są na drucikach, drut można wtedy wkleić w głębi, tak aby nie było widać miejsca łączenia. Końce drucików warto zagiąć - wygodniej się wklejają (zdjęcie poniżej).

Zaczynamy od większych bombek. Ja odczepiłam od nich uchwyty i nanosiłam klej w formie paska od strony uchwytu (tak jak na zdjęciu poniżej), a następnie doklejałam do gałązek świerku:

Już po dodaniu 12 większych bombek wianek wyglądał dużo lepiej:

Następne były średniej wielkości srebrne bombki - 15 bombek po 2-3 obok siebie (takie grupowanie dobrze robi kompozycji) w mniej-więcej równych odstępach:

Niektórzy mogliby stwierdzić że już wystarczy, ale miało być na bogato, więc jeszcze małe złote bombeczki i trochę pierdółek, najlepiej dojść do takiego momentu kiedy trzymasz w ręku jakąś ozdobę i zastanawiasz się gdzie to wcisnąć:

Efekt końcowy bardzo mi się podoba. Oczywiście nie ma to jak wianek z prawdziwego świerku lub jodły, który pachnie lasem. Natomiast mój tegoroczny wianek można skropić dowolnym olejkiem eterycznym i też będzie pachniał, a ma tę przewagę, że wytrzyma kilka sezonów.

I jeszcze porównanie wianka przed i po metamorfozie:

Życzę Wam wesołych i twórczych Świąt :)

Komentarze

Popularne posty z tego bloga

jak uprawiać ziemniaki w doniczkach? | how to grow potato in the pot?

Wiecie że można uprawiać ziemniaki w doniczkach na balkonie? Są nawet specjalnie do tego przystosowane podwójne doniczki z "okienkiem" takie jak ta. Ale ziemniaki można uprawiać także w doniczkach czy pojemnikach (plastikowych, drewnianych) a także w workach.
Aby zebrać więcej bulw można ziemniaka trochę "oszukać": jeśli w miarę wzrostu roślin będziemy je obsypywać ziemią, to na całej podziemnej części będą powstawały bulwy. Im wyższe rośliny, tym więcej ziemniaków na obiad :)

ogórek meksykański - z czym to się je? [OGRÓD SMAKOSZA] | mexican gherkin in [FOODIE'S GARDEN]

W ramach cyklu o warzywach dyniowatych dzisiaj będzie o ogórku meksykańskim, znanym też w Polsce jako mysi melon, mini arbuz i cucamelon. Angielskie nazwy z jakimi możecie się spotkać to: mouse melon, Mexican sour gherkin, cucamelon, Mexican miniature watermelon, Mexican sour cucumber. Angielskie nazwy dosyć dobrze oddają czym właściwie jest ogórek meksykański i jak smakuje. W Meksyku, skąd pochodzi, nazywany jest małym arbuzem (sandita) i to jest chyba najlepsze określenie. Nazwa łacińska tej rośliny to Melothria scabra, więc jak widać jest to zupełnie inny gatunek niż nasz swojski ogórek (Cucumis sativus). Pod względem pokroju, liści i pędów przypomina ogórka, ale jego owoce są małe (2-3 cm długości), z rysunkiem jak u arbuza. Co prawda po przekrojeniu owocu (zdjęcie powyżej) znowu nasuwa się podobieństwo do ogórka, natomiast w smaku przypomina on bardziej arbuza skropionego sokiem z limonki. Owoce mają dosyć twardą skórkę (ale obieranie ich nie ma sensu), są chrupiące i dosyć kwaś…

Zero waste w kuchni - podstawy | Zero waste in the kitchen - basics

Zgodnie z obietnicą, spisałam swoją targową prezentację. Zawiera ona podstawowe informacje dotyczące marnowania i niemarnowania żywności. Myślę że stanowi dobre wprowadzenie do tematu i każdemu przyda się lektura tego artykułu ;) Temat niemarnowania rozwijam nie tylko na blogu ale i na Facebooku, więc zapraszam do podążania za #zerowastewkuchni na FB i tagiem zero_waste na blogu. I oczywiście zapraszam do zadawania pytań i dzielenia się Waszymi doświadczeniami! No to zaczynamy.
Zacznę od takich małych wyjaśnień dlaczego w ogóle zajęłam się tematem marnowania żywności. To proste - jako ogrodniczka wiem ile trudu, czasu, wiedzy, doświadczenia i innych zasobów potrzeba na wyprodukowanie jedzenia. Więc kiedy dowiedziałam się, że w Unii Europejskiej rocznie marnuje się 88 milionów ton żywności po prostu mnie zamurowało. Sami tylko Polacy marnują 9 milionów ton żywności rocznie. Jeśli przyjmiemy, że rocznie jeden dorosły człowiek potrzebuje około 800 kg jedzenia, to prosty rachunek pokazuje…