Przejdź do głównej zawartości

Lizbona: Estufa Fria i Park Edwarda VII | Lisbon: Estufa Fria and The Eduardo VII Park


Kontynuujemy ogrodniczą wycieczkę po Lizbonie. Wczoraj byłam w Ogrodzie Botanicznym Uniwersytetu Lizbońskiego. Tym razem chciałam pokazać Wam jak wygląda Estufa Fria i jej okolice. Dojechać tu można metrem do stacji Marquês de Pombal.
Estufa Fria do duma i chluba Lizbony. To nie tylko atrakcja turystyczna, ale i miejsce relaksu dla lizbończyków:


Estufa Fria oznacza zimną szklarnię, ale tak na prawdę ten obiekt składa się z trzech szklarni: Estufa Fria (Szklarnia Zimna), Estufa Quente (Szklarnia Ciepła) i Estufa Doce (Szklarnia Słodka). Łączna powierzchnia szklarni to ok. 1,5 ha, ale i teren wokół szklarni jest pięknie zaaranżowany - o tym parę słów na końcu.

Trochę historii
Estufa Fria powstała na terenie kamieniołomu w którym wydobywano bazalt. Pod koniec XIX wieku kamieniołom został zamknięty ze względów bezpieczeństwa - bijący w tym miejscu strumień uniemożliwił dalsze wydobycie bazaltu. W 1912 roku w tym miejscu przechowywano rośliny sprowadzane z różnych stron świata, które miały ozdobić budowaną niedaleko Aleję Wolności (Avenida da Liberdade). 
I Wojna Światowa na tyle spowolniła budowę, że rośliny zakorzeniły się, dosłownie :) W 1926 roku malarz i architekt Raul Carapinha odkrył to miejsce i zauroczony zaprojektował Szklarnię Zimną, która została oficjalnie otwarta w 1933 roku. Szklarnia Ciepła i Szklarnia Słodka pomysłu inżyniera Pulido Garcia zostały otwarte w 1975 roku. Możemy w nich podziwiać rośliny tropikalne i równikowe. 

SZKLARNIA ZIMNA - ESTUFA FRIA


W zimnej części szklarni na prawdę nie ma ogrzewania, a jej zadaszenie zrobione jest jedynie z drewnianych listewek. Taki rodzaj dachu pomaga chronić bardziej odporne rośliny przed nadmiernym mrozem w zimie i silnymi promieniami letniego słońca.

diksonia antarktyczna (Dicksonia antarctica)
Rośliny uprawiane w tej części pochodzą z takich krajów jak Chiny, Australia, Meksyk, Peru, Brazylia, a także z regionu Półwyspu Koreańskiego i Antylów. Do najważniejszych roślin w kolekcji należą tasmańskie paprocie drzewiaste - diksonia antarktyczna (Dicksonia antarctica, w pełnej krasie na zdjęciu powyżej), azalie i kamelie.

W zimnej szklarni można spędzić na prawdę dużo czasu, jest ona dosyć duża (0,8ha), ma mnóstwo ścieżek, oczek wodnych i miejsc do odpoczynku, a gdzie nie spojrzysz wszędzie piękny widok:


Oprócz paproci drzewiastych moją uwagę przyciągnęły olbrzymie strelicje - strelicja królewska (Strelitzia reginae) i strelicja Strelitzia nicolai (nie znalazłam polskiej nazwy):
Strelitzia nicolai
strelicja królewska (Strelitzia reginae)


Inne ciekawe rośliny, które wpadły mi w oko to ostrokrzew (Ilex aquifolium) odmiany 'Aureo-marginata' ale w wersji bez chlorofilu - praktycznie biały: 
ostrokrzew (Ilex aquifolium) odmiany 'Aureo-marginata

... oraz kwitnące: monstera (Monstera), banan (Musa, akurat tej rośliny spodziewałabym się w ciepłej części) i gunnera (Gunnera tinctoria):
kwitnąca monstera (Monstera)
kwitnący banan (Musa)
kwitnąca gunnera (Gunnera tinctoria)

SZKLARNIA CIEPŁA - ESTUFA QUENTE 

Ta część szklarni ma już prawdziwy, szklany dach. Znajdują się w niej ciepłolubne rośliny takie jak kawowiec, mango czy banan. Tu też jest mnóstwo pięknych widoków:


W ciepłej części są dwa większe stawy:

A tutaj ściana obsadzona m.in. krotonami i fioletową trzykrotką:

 ESTUFA DOCE - SZKLARNIA SŁODKA

Ta część zajmuje jedynie 400m kw. Znajdują się tutaj kaktusy (m.in. echinokaktus Grusona czy kleistokaktus Strausa) i inne sukulenty, jak ten porastający ścianę wilczomlecz okazały (Euphorbia milii):


Niektóre rośliny miały około 3 metrów wysokości:

 Ale dużo ciekawsze wydały mi się dwie mniejsze rośliny - zgłowień straszliwy (Encephalartos horridus):

i roślina której nie udało mi się zidentyfikować (ktoś pomoże?):

Szklarnia jest otwarta cały rok, wstęp kosztuje 3,1 euro, w niedzielę jest darmowy.
Więcej szczegółów - na stronie Estufa Fria.


Teren wokół szklarni i Park Edwarda VII

Teren wokół szklarni również zasługuje na uwagę. Tuż przy niej znajduje się duży staw  i część rekreacyjna, która przechodzi w Park Edwarda VII.
widok na staw od strony Estufa Fria

czarny łabędź, zielona woda, fioletowa bugenwilla
Niesamowita aleja fikusowa (choć widziałam okazalsze fikusy w Lizbonie, o czym tutaj):
aleja fikusowa w Parku Edwarda VII

Ostatnie zdjęcie - widzimy panoramę centralnej części Parku Edwarda VII z charakterystycznym żywopłotem. W dali na środku - rondo Praça do Marquês de Pombal:
charakterystyczny żywopłot w Parku Edwarda VII, w dali na środku widać rondo Praça do Marquês de Pombal

W Lizbonie i poza miastem odwiedziłam także:
Jardim Botânico da Universidade de Lisboa - Ogród Botaniczy Uniwersytetu Lizbońskiego
Jardim Botânico Tropical - Ogród Roślin Tropikalnych
Kilka parków miejskich
Winnicę Adega do Catapereiro


Komentarze

Popularne posty z tego bloga

ogórek meksykański, mysi melon, cucamelon | Mexican gherkin, Mouse melon, cucamelon

W ramach cyklu o warzywach dyniowatych dzisiaj będzie o ogórku meksykańskim, znanym też w Polsce jako mysi melon, mini arbuz i cucamelon. Angielskie nazwy z jakimi możecie się spotkać to: mouse melon, Mexican sour gherkin, cucamelon, Mexican miniature watermelon, Mexican sour cucumber. Angielskie nazwy dosyć dobrze oddają czym właściwie jest ogórek meksykański i jak smakuje. W Meksyku, skąd pochodzi, nazywany jest małym arbuzem (sandita) i to jest chyba najlepsze określenie.

Kasztan czy kasztanowiec? I: czy kasztany są jadalne? | chestnut and Aesculus - Polish dilemmas

Kasztany to owoce kasztanowca lub kasztana. Zatem na zdjęciu obok mamy pieczone kasztany kasztana :)  Botanicy nadając drzewu o nawie Aesculus hippocastanum nazwę kasztanowca wprowadzili nieco zamieszania w nasze życie. Jak gdyby tego było mało, z botanicznego punktu widzenia kasztany są... orzechami! Dla ogrodnika jest to fascynujące, ale dla pozostałych raczej mylące. Zatem usystematyzujmy.
Kasztan jadalny (Castanea sativa) należy do rodziny bukowatych (Fagaceae). Do tej samej rodziny należy np. buk i dąb. Nasiona kasztana są jadalne (buka zresztą też, ale żołędzie to oddzielna historia...). Nawet więcej - są całkiem smaczne. Nie jada się ich na surowo, ale po upieczeniu. W smaku są słodkie i mączyste. Trochę jak słodki ziemniak. Mają przyjemny, słodki aromat. Nasiona zbiera się latem. Po wysuszeniu, w chłodnym i suchym miejscu można je przechowywać nawet 12 miesięcy. To dlatego można je kupić przez cały rok. Nawet w Warszawie można kupić przez cały rok takie prażone kasztany jak na …

jak uprawiać ziemniaki w doniczkach? | how to grow potato in the pot?

Wiecie że można uprawiać ziemniaki w doniczkach na balkonie? Są nawet specjalnie do tego przystosowane podwójne doniczki z "okienkiem" takie jak ta. Ale ziemniaki można uprawiać także w doniczkach czy pojemnikach (plastikowych, drewnianych) a także w workach.
Aby zebrać więcej bulw można ziemniaka trochę "oszukać": jeśli w miarę wzrostu roślin będziemy je obsypywać ziemią, to na całej podziemnej części będą powstawały bulwy. Im wyższe rośliny, tym więcej ziemniaków na obiad :)