dr Joanna Gałązka - Offgrodniczka

Dziś rozpoczęliśmy z moim przyjacielem Jakubem Garnisem, także ogrodnikiem i blogerem,  wspólny projekt ZRÓB TO Z NAMI ONLINE! Nagranie tej ważnej dla nas chwili możecie obejrzeć tutaj . Zrób To Z Nami Online to projekt skierowany do miłośników natury i ogrodnictwa. To miejsce otwarte dla pasjonatów roślin i wszystkich osób które poszukują wiedzy dotyczącej ogrodnictwa i szerokiego wykorzystania roślin.  To także miejsce do wymiany wiedzy, doświadczeń i inspirujących pomysłów oraz miejsce do dzielenia się radością jaką dają nam rośliny. A czasem też zmartwieniami związanymi z pielęgnowaniem roślin ;) Zapraszamy na nasze strony na: Facebooku Instagramie  A tutaj strona Jakuba, czyli Brodatego Ogrodnika - zajrzyj koniecznie!   Czy to oznacza, że kończę blogowanie?  Nie koniecznie, ale na pewno będzie mnie tutaj mniej. Jeśli chcesz pozostać ze mną w kontakcie, odwiedź mój Instagram .

Moja 5-letnia bratanica jest zbyt dorosła na ogród dla wróżek ;) za to zafascynowana dinozaurami. Lubi też opiekować się roślinami i robić stempelki z kwiatów . Postanowiłam więc zrobić dla niej ogród dla dinozaurów w doniczce – taki mini park jurajski. Miałam przy tym sporo frajdy, a ponieważ zbliża się Dzień Dziecka chciałabym się z Wami podzielić moim pomysłem. Do zrobienia ogrodu jurajskiego potrzebne są: Pojemnik – najlepsza będzie ciemna plastikowa misa o średnicy 45 cm i dopasowana podstawka. Pamiętajcie o zrobieniu dziury w donicy! Ziemia – uniwersalna lub po prostu z ogródka, ok. 5 litrów. Rośliny – nie za dużo, jedna większa i parę mniejszych. Mi wystarczyła jedna paproć, trochę rozchodnika, dwie kostrzewy i mech. Założyłam że ogród będzie całoroczny, więc wybrałam rośliny ogrodowe i mrozoodporne, ale jeszcze ciekawszy efekt byłby z zastosowaniem roślin pokojowych – paproci, roślin owadożernych, sukulentów. Dobrze żeby rośliny nie były zbyt ekspansywne i nie rosł...

Krótki ale treściwy pobyt w Madrycie cieszył oko i podniebienie. Odwiedziłam m.in. piękny park Retiro i targ Merdaco de San Miguel. Zapraszam Was na fotorelację z tego wyjazdu. wieczór, widok na północno-zachodnią część Madrytu

Nowa aranżacja przestrzeni na Placu Grzybowskim w Warszawie jednym się podoba, innym nie. Trzeba jednak przyznać, że udało się tam stworzyć nasadzenia bardzo dobrze imitujące dziką roślinność: sporo traw, krzewy, dzikie rośliny jak nawłoć i dziewanna...  ...to wszystko w połączeniu ze zbiornikiem wodnym na środku zieleńca tworzy zieloną oazę w środku miasta:  Po kilku chwilach odpoczynku w tym "dzikim" miejscu widok Pałacu Kultury lekko zaskakuje :)

Leniwa sobota w Sopocie. Przechodząc obok Zatoki Sztuki zauważyłam piękne rzeźby florystyczne - zobaczcie sami:  

W ramach cyklu o warzywach dyniowatych dzisiaj będzie o ogórku meksykańskim, znanym też w Polsce jako mysi melon, mini arbuz i cucamelon . Angielskie nazwy z jakimi możecie się spotkać to: mouse melon, Mexican sour gherkin, cucamelon, Mexican miniature watermelon, Mexican sour cucumber. Angielskie nazwy dosyć dobrze oddają czym właściwie jest ogórek meksykański i jak smakuje. W Meksyku, skąd pochodzi, nazywany jest małym arbuzem (sandita) i to jest chyba najlepsze określenie. Nazwa łacińska tej rośliny to Melothria scabra , więc jak widać jest to zupełnie inny gatunek niż nasz swojski ogórek ( Cucumis sativus ). Pod względem pokroju, liści i pędów przypomina ogórka, ale jego owoce są małe (2-3 cm długości), z rysunkiem jak u arbuza. Co prawda po przekrojeniu owocu (zdjęcie powyżej) znowu nasuwa się podobieństwo do ogórka, natomiast w smaku przypomina on bardziej arbuza skropionego sokiem z limonki. Owoce mają dosyć twardą skórkę (ale obieranie ich nie ma sensu), są chrupiące ...

Zbiory w pełni, mimo że rośliny nie są oblepione czerwonymi owocami. Zaletą odmian amatorskich (czyli większości dostępnym w sklepach ogrodniczych - sprzedawanych w małych papierowych torebkach) jest to, że owoce dojrzewają stopniowo. Codziennie można coś skubnąć. Takie odmiany dobrze sprawdzają się też na działce, na którą jeździmy tylko w weekendy. W tym roku mamy dwie odmiany pomidorów koktajlowych: Radana, o czerwonych, gruszkowatych owocach i Black Cherry o ciemnym czerwono-zielonym miąższu:

już są :) jeszcze malutkie i zielone, ale są :) pomidorki koktajlowe o gruszkowatych owocach nie mogę się doczekać :) a tak wyglądają rośliny w pełnej krasie, zwróćcie uwagę na "doniczki"*: *doniczki są zrobione z wiaderek, od spodu mają wycięty otwór, więc muszę jeszcze dokupić podstawki, żeby nie zalewać sąsiadów :)

Wiele razy słyszałam, że ktoś np. hoduje pomidory w szklarni, albo kwiaty na balkonie. Moje wrażliwe ogrodnicze ucho cierpi wtedy okrutnie :) Już tłumaczę dlaczego i czym się różni hodowla od uprawy. W uproszczeniu określenie HODOWLA jest zarezerwowanie dla procesu tworzenia nowych odmian. Hodowla prowadzona jest w specjalistycznych firmach i uczelniach wyższych. Z hodowlą mamy do czynienia kiedy np. krzyżujemy* dwie rośliny, a pośród ich potomstwa wybieramy takie osobniki jakie nam się podobają (dokonujemy selekcji) i które znowu krzyżujemy. Po kilku - kilkunastu takich cyklach krzyżowanie+selekcja otrzymujemy nową odmianę. To może trwać nawet kilkanaście lat. Podkreślam, że to duuuże uproszczenie.  Jeżeli kupujemy nasiona lub rośliny np. wspomnianych pomidorów, wysiewamy lub sadzimy je sobie w ogrodzie, szklarni, na balkonie. Następnie nawozimy, odchwaszczamy, czyli ogólnie pielęgnujemy, po czym zbieramy owoce, które zjadamy, to po prostu te pomidory UPRAWIAMY ....

Kim jesteśmy? Nieformalną grupą pasjonatów, którzy chcą swoją pasją dzielić się z innymi. Filarami grupy są: Anna Kalina - pomysłodawczyni projektu Ogrodowy Mariensztat oraz Koło Naukowe Ogrodników SGGW skutecznie przez Annę zachęcone do współpracy. A ja jestem członkinią tego koła i jedną z pierwszych osób którym Anna zaproponowała współpracę. Jak widać z powodzeniem. Na blogu Ogrodowa Warszawa będę opisywała nasze wspólne poczynania. Są wśród nas osoby prywatne, jak i członkowie kół naukowych. Możesz do nas dołączyć - zapraszamy!